Wyruszył z domu, aby zostać świętym
Św. Gerard Majella urodził się w Muro Lucano, w południowych Włoszech, 6 kwietnia 1726 r. w ubogiej rodzinie pobożnych katolików Dominika i Benedetty. W domu rodzinnym nauczył się miłości do modlitwy i ducha ofiary. Dość wcześnie osierocony przez ojca musiał troszczyć się o potrzeby matki i trzech sióstr pracując jako krawiec. Mając 14 lat chciał wstąpić do zakonu kapucynów, ale nie został przyjęty ze względu na słabe zdrowie. Dziewięć lat później wykazując wielką wytrwałość i pragnienie całkowitego oddania się Chrystusowi, został przyjęty przez św. Alfonsa do grona braci zakonnych Zgromadzenia Redemptorystów. Przeżył w Zgromadzeniu zaledwie 5 lat, ale w tak krótkim czasie zajaśniał niezwykłymi darami łaski i cnotami. Odznaczał się szczególną gorliwością o zbawienie dusz, cierpliwością w różnych dolegliwościach, miłością względem chorych i ubogich. Wykazał wielką pokorę wobec oszczerstw, posłuszeństwo zakonne, ducha umartwienia ciała i nieustannej modlitwy. Napisał wiele listów w ramach kierownictwa duchowego i osobisty regulamin życia. W nagrodę Bóg obdarzył go łaską uzdrawiania, duchem proroctwa oraz darem przenikania tajemnic.
Gerard zmarł w Materdomini 16 października 1755 r. Papież Leon XIII zaliczył go w poczet błogosławionych 29 stycznia 1893 r., a Pius X kanonizował go 11 grudnia 1904 r. Św. Gerard Majella czczony jest w Kościele jako patron dobrej spowiedzi i opiekun matek spodziewających się potomstwa.
Pliki załączone do artykułu:
Życiorys św. Gerarda Majelli
Nabożeństwo do św. Gerarda – modlitwa w intencji dzieci poczętych i matek w stanie błogosławionym
